Σταδιακή αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων προνοεί το σχέδιο “λύσης”

Ο υπουργός εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης αναφέρει πως θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι από την πρώτη μέρα  εφαρμογής της λύσης θα πρέπει να υπάρξει αποχώρηση σημαντικού αριθμού κατοχικών στρατευμάτων.

Τούτο αφήνει να νοηθεί πως τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα δεν θα αποχωρήσουν άμεσα μετά την υποτιθέμενη λύση αλλά θα αποχωρήσουν σε βάθος χρόνου.

Οπότε το σχέδιο λύσης που ετοιμάζουν οι κυβερνώντες μετά των κατακτητών φαίνεται ότι προνοεί τον  όρο της  σταδιακής αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων.

Εν προκειμένω έχει σημασία να μάθουμε πως χαρακτηρίζονται στο έγγραφο της “λύσης” τα κατοχικά στρατεύματα Αν δηλαδή ονομάζονται κατοχικά ή απλά τουρκικά στρατεύματα που για την Τουρκία δεν είναι κατοχικά αλλά “ειρηνευτικά”.

Διότι αν τα κατοχικά στρατεύματα δεν ονομάζονται κατοχικά , σημαίνει ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν υπάρχει  το γεγονός της  κατοχής και κατά συνέπεια το κατοχικό μόρφωμα εκλαμβάνεται ως φυσιολογικό και έννομο μόρφωμα που  διατηρεί κατόπιν συμφωνίας τουρκικά στρατεύματα στην “επικράτεια” του.                                                          

Τίθεται επίσης το ερώτημα : Ποιος θα διασφαλίσει την σταδιακή αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων ; Ο κ.  Κασουλίδης αφήνει να  νοηθεί ότι τούτο δυνατόν να το αναλάβει το συμβούλιο ασφαλείας των   Ηνωμένων Εθνών εάν  πεισθεί περί τούτου όπως σημειώνει.

Δηλαδή αν τα κατοχικά στρατεύματα δεν αποχωρήσουν θα ψάχνουμε νέα ψηφίσματα του συμβουλίου ασφαλείας και εκ μέρους ποίου κράτους εφόσον  η κυπριακή δημοκρατία όπως υπάρχει σήμερα θα  καταργηθεί και θα αντικατασταθεί από το νέο μόρφωμα της Δ.Δ.Ο. ;

Ο κ. Κασουλίδης γνωρίζει τα πάντα γύρω  από το θέμα, γνωρίζει πως ονομάζεται ο κατοχικός στρατός στα έγγραφα της λύσης . Ο λαός όμως σύμφωνα με τις αρχές της ψευτοδημοκρατίας τους δεν δικαιούται να γνωρίζει τι διαμείβεται και με ποίες ορολογίες.

Το γεγονός ότι ο λαός δεν ενημερώνεται αποτελεί μέρος της μεθόδευσης προς επιβολή της “λύσης” που ετοιμάζουν. Η μη ενημέρωση του λαού , η ανυπαρξία δημόσιου διαλόγου που θα όριζε και το συνταγματικό υποκείμενο , συνιστά πράξη ετσιθελισμού και βίαιης φίμωσης του λαού αλλά και δόλιας μεθόδευσης που καταργεί τον λαό ως θεσμίζων και αυτοθεσμιζόμενο υποκέιμενο.

Κόβουν την γλώσσα του λαού για να μιλούν δήθεν εξ ονόματος του οι κρατούντες, σε ένα θέμα υψίστης σημασίας που αφορά την κυπριακή δημοκρατία και το μέλλον του κυπριακού ελληνισμού.

 

Λουκάς Σταύρου