Οι θεοί είναι εδώ

Το γίγνεσθαι διέπεται και εκπτύσσεται σύμφωνα με τον εμπράγματο νόμο - τρόπο που ονομάζουμε Λόγο διότι στην γνωρίζουσα συνείδηση παρουσιάζεται ως τρόπος σκέψης ή όργανο σκέψης που διέπει τον ανθρώπινο λόγο - ομιλία και τον πρακτικό λόγο της ανθρώπινης δημιουργίας.

Μέσα στην συγκρουσιακή και διαφοροποιητική ροπή του γίγνεσθαι αναγνωρίζουμε την δύναμη που συγκρατεί τις μορφές και που εκδηλώνεται ως ροπή διατήρησης της ταυτότητος.

Μέσα σε αυτή την ροπή βρίσκεται και παροντοποιείται η ενέργεια των αρχετυπικών ροπών της γενεσιουργού νοήσεως που είναι οι θεοί.

Αυτή η δύναμη είναι η ζωτική ενέργεια των όντων τα οποία βέβαια διαγράφουν τον κύκλο της γέννησης και του θανάτου, κατά κοσμική τάξη.

Η κατανόηση αυτής της ζωτικής ενέργειας ως παρουσίας των θεών αυξάνει το σθένος και επενεργεί θετικά στην διατήρηση της μορφής σε κατάσταση ευεξίας και υγείας και δυνάμεως.

Οι θεοί είναι εδώ , υπάρχουν και συμπαρευρίσκονται μέσα στην ζωτική ενέργεια της διατήρησης της ταυτότητος που αποτρέπει τον συμφυρμό των όντων.

Η κατανόηση της ενεργού παρουσίας των θεών εφέλκει στην ψυχή τον ιερό ενθουσιασμό που ενεργοποιεί την κεκρυμμένη δύναμη της ύπαρξης που εμφωλεύει ως εν δυνάμει δυνατότητα.

Τους θεούς είτε τους δώσεις όνομα είτε δεν τους δώσεις δεν έχει καμία σημασία για αυτόν που τους αναγνωρίζει. Οι σοφοί έλληνες έδωσαν ονόματα στους θεούς αφού πρώτα τους κατανόησαν . Στη συνέχεια αφού απομακρύνθηκαν από την κατανόηση των θεών κράτησαν μόνο τα ονόματα και τις ανθρωπόμορφες μορφές τους.

Αυτό το γεγονός το αντιλήφθηκαν και το κατήγγηλαν μερικοί έλληνες φιλόσοφοι , όπως ο Ηράκλειτος ο ποίος είπε πως οι άνθρωποι αγνοούν την ουσία των θεών και των ηρώων.

Η φιλοσοφική μου αναζήτηση επιστρέφει στην αρχέγονη ελληνική αντίληψη της κατανόησης και παρουσίας των θεών, πέραν των ονομάτων και των μορφών της μυθολογίας.

Ως εκ τούτου γίνεται κατανοητό πως η επιστροφή στην εθνική ελληνική θρησκεία δεν πρέπει να κινηθεί στην περιφέρεια του κύκλου και να αγνοήσει το κέντρον αυτού.

Στην περιφέρεια είναι οι μυθολογικές μορφές ενώ στο κέντρο είναι η φιλοσοφική κατανόηση της ουσίας και της ύπαρξης και της ενεργού παρουσίας των θεών με κορυφαία και ενοποιό δύναμη την γενεσιουργό νόηση. Το πάνθεο δεν αντίκειται στο έν, διότι το ενώνει ο κοινός σκοπός και το κοινό όραμα του νού.

Λουκάς Σταύρου