Για την εορτή της κυπριακής δημοκρατίας την 1η Οκτωβρίου

Διαχωρίζω την υπόσταση του κράτους από το σύνταγμα του.

Η μεν υπόσταση αναδύθηκε από τον αγώνα της ΕΟΚΑ , το δε σύνταγμα από την προδοσία του αγώνα της ΕΟΚΑ.

Το λάθος εντοπίζεται στο γεγονός ότι η ένοπλη και μαχόμενη ΕΟΚΑ αποδέχθηκε την διαχείριση του πολιτικού ζητήματος από ένα οθωμανικό θεσμό δηλαδή από την λεγόμενη εθναρχούσα εκκλησία.

Ένας Οθωμανικός θεσμός που φρόντιζε για την διατήρηση του ραγιαδισμού ανέλαβε την πολιτική εκπροσώπηση ενός εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Αυτό το φαινόμενο μόνο στα μέρη τα δικά μας παρατηρείται.

Εδώ καταγράφεται μεγάλη ευθύνη της στρατιωτικής ηγεσίας του αγώνα.

Το γεγονός αυτό στέρησε εκ προοιμίου το δικαίωμα στους αγωνιστές να έχουν πολιτικό λόγο και να εκφράζουν πολιτική βούληση που να θέτει τις βάσεις και τις κατευθύνσεις του πολιτικού αγώνα.

Ενώ οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ έπεφταν στα πεδία των μαχών, ανέβαιναν στην αγχόνη και υπόκεινταν μύρια βασανιστήρια από τους κατακτητές δεν είχαν δικαίωμα να έχουν πολιτικό λόγο.

Διότι ο σκοπός της ενώσεως απαιτούσε μαχητική πολιτική πλοήγηση για να πραγματωθεί. Και θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα αν το πολιτικό υποκείμενο του αγώνα το αποτελούσαν οι ίδιοι οι πολεμιστές της ΕΟΚΑ και αν ο οιοσδήποτε αντιπρόσωπος τους στα διεθνή φόρα θα ήταν υπόλογος στο πολιτικό συμβούλιο του ένοπλου αγώνα.

Ας είναι μαθήματα αυτά για εμάς και για τις μέλλουσες γενεές που θα χρειαστεί να χύσουν το αίμα τους για την απελευθέρωση και την επιβίωση του ελληνισμού στα ιερά χώματα της Κύπρου.

Η αλήθεια ας είναι πάντοτε οδηγός μας.

Δυστυχώς όμως η εθνικοφροσύνη υποταγμένη στην εκκλησία και τους συνακόλουθους ταξικούς θεσμούς της δεν θέλει να προσεγγίσει αυτά τα ζητήματα.

Μόνο μια νέα πολιτική δύναμη μια ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ θα συνταιριάσει τον πολιτικό αγώνα με τον απελευθερωτικό , τόσο ενάντια στους ξένους κατακτητές όσο και ενάντια στους ντόπιους ολιγάρχες εκμεταλλευτές και προδότες.

Ο σημερινός εορτασμός της κυπριακής δημοκρατίας είναι μνήμη των ηρώων και ανάθεμα στο πολιτικό προδοτικό κατεστημένο που αποτελεί γέννημα θρέμμα της εθναρχούσας υποτέλειας που άσκησε για αιώνες η εκκλησία.

Την υπόσταση της κυπριακής δημοκρατίας δεν την χαρίζουμε σε κανένα , δεν την αρνούμαστε και δεν την υποβιβάζουμε , το σύνταγμα όμως που επέβαλαν οι κατακτητές σε συνεργασία με τους προδότες απαιτούμε να το καταργήσουμε ώστε να γίνει δυνατή η μετάβαση σε ένα λαϊκό αυτεξούσιο κοινονιοκρατικό πολίτευμα.

Λουκάς Σταύρου