Η πρόταση μου στο κυπριακό

Να σταματήσουν οι συνομιλίες που διεξάγονται υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.

Να κατατεθεί πρόταση εκ μέρους της κυπριακής δημοκρατίας, μετάβασης σε ένα κράτος δικαίου που θα εδράζεται στην ισότητα των πολιτών και όχι των κοινοτήτων που καθόρισε το Ζυριχικό σύνταγμα.

Να κληθούν οι τουρκοκύπριοι να επανενταχθούν στην κυπριακή δημοκρατία και να συμμετέχουν με εκλέκτορες τους στην πρώτη λαϊκή συνταγματική συνέλευση που θα πραγματοποιήσει την μετάβαση προς ένα κράτος δικαίου αντιταξικού και αντιολιγαρχικού θεσμικού πλαισίου.

Να εφαρμοστεί το δίκαιο της ανάγκης αναφορικά με το ζήτημα των εγγυήσεων και να θεωρηθεί η συνθήκη εγγυήσεων και συμμαχίας ως αυτοκαταργούμενη ένεκα της κατάχρησης που υπέστη εκ μέρους των εγγυητριών δυνάμεων της Ελλάδος και της Τουρκίας της μεν δια του πραξικοπήματος και της δε για της εισβολής και κατοχής. Να κληθεί η Τουρκία από τους διεθνείς οργανισμούς να εγκαταλείψει την συνθήκη εγγυήσεως όπως έπραξε και η Ελλάδα.

Να διεκδικηθεί η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και όλων ανεξαιρέτως των εποίκων.

Να τονισθεί προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η κυπριακή δημοκρατία δεν πρόκειται να δεχθεί την νομιμοποίηση της κατοχής και των στόχων της τουρκικής εισβολής και ότι σε περίπτωση που απορριφθεί εκ μέρους των κατοχικών δυνάμεων η πρόταση ειρηνικής μετάβασης σε ένα κράτος δικαίου και πραγματικής δημοκρατίας τότε ανοίγει ο δρόμος προς τον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα.

Να ενισχυθεί η άμυνα της κυπριακής δημοκρατίας με ειδική φορολόγηση του συσσωρευμένου πλούτου καθώς και με στρατιωτικές συμμαχίες με χώρες της Ευρώπης στα πλαίσια της PESCO και όχι μόνον.

Να επανέλθει άμεσα η εμπόλεμη κατάσταση με τις τουρκικές κατοχικές δυνάμεις και να κλείσουν τα οδοφράγματα και κάθε άλλη σχέση να διακοπεί.

Αυτή είναι εν συνόψει η στρατηγική της απελευθέρωσης η οποία συναποτελείται από δύο περιελισσόμενες κατευθύνσεις.

Η μία εκτύσσεται σε πρόταση ειρήνης και μετάβασης σε ένα λαϊκό κράτος δικαίου και πραγματικής δημοκρατίας και η ´άλλη προετοιμάζει την ένοπλη σύγκρουση με τον κατακτητή σε περίπτωση πλήρους αποτυχίας της ειρηνικής πρότασης.

Κεντρικός άξονας και των δύο κατευθύνσεων είναι η υπεράσπιση της κυπριακής δημοκρατίας και η απόρριψη της γραμμής της υποχώρησης και της μειοδοσίας που ακολουθείται από το 1960 και εντεύθεν.

Λουκάς Σταύρου