Πόλεμος ενάντια στην παλαιά τάξη

Θεμέλιο κάθε κοινωνίας είναι η οικονομία.

Της οικονομίας προέχει πάντοτε η πολιτισμική συνείδηση διότι αυτή είναι ο παραγωγός των θεσμών και του νομικού πλαισίου που ρυθμίζουν την οικονομική διαδικασία δηλαδή τον τρόπο παραγωγής, κατανάλωσης, ιδιοκτησίας και διακίνησης του κεφαλαίου.

Ο πολιτισμός για εμάς δεν είναι εποικοδόμημα των οικονομικών σχέσεων αλλά η δύναμη που ορίζει τις οικονομικές σχέσεις.

Τούτο σημαίνει ότι ο άνθρωπος ως κοινωνία δεν είναι δέσμιος κάποιων νόμων της οικονομίας που δρουν ανεξάρτητα από την ανθρώπινη θέληση ή που αυτορρυθμίζονται χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπου αλλά τα πάντα θεσμίζονται από τον άνθρωπο και η πράξη της θέσμισης του πλαισίου και των νόμων ονομάζεται πολιτική.

Η οικονομική διαδικασία είναι θέσμιση της πολιτικής κοινωνίας και αυτή η θέσμιση υπόκειται σε αλλαγές ανάλογα με τις ανάγκες της πολιτικής κοινωνίας και τον κάτοχο της πολιτικής ισχύος που τον αναγορεύει σε θεσμίζον υποκείμενο.

Αν αυτό το θεσμίζον υποκείμενο είναι μια ολιγαρχία τότε έχουμε μια ολιγαρχική θέσμιση της παραγωγικής διαδικασίας που εξυπηρετεί το συμφέρον αυτής της ολιγαρχίας πάνω από όλα.

Αν όμως θεσμίζον υποκείμενο είναι ο λαός και συγκεκριμένα οι παραγωγικές του δυνάμεις τότε η οικονομική διαδικασία θεσμίζεται σύμφωνα με το συμφέρον του λαού. Αν ο λαός καταστεί θεσμίζον υποκείμενο τότε καθίσταται ο μόνος εκφραστής του δικαίου και το πρότερον δίκαιο της παλαιάς τάξης παύει να έχει ισχύ και μπορεί να καταργηθεί.

Πάμε τώρα στο κεντρικό πρόβλημα που είναι η κατάσταση της συνείδησης.

Αν η συνείδηση των πολιτών διαμορφώνεται μέσα από τις ταξικές δομές της παιδείας και καταλαμβάνεται από τους μύθους της άρχουσας τάξης τότε η δυνατότητα του λαού να μεταβληθεί σε θεσμίζον υποκείμενο ακυρώνεται και έτσι η ολιγαρχία διασφαλίζει την εξουσία της σε βάθος χρόνου.

Όταν ο λαός αρχίσει να αμφισβητεί τους πολιτισμικούς μύθους της άρχουσας τάξης, τότε θα αρχίσει να καταλαβαίνει τον εαυτό του ως κυρίαρχο πολιτικό υποκείμενο που μπορεί όλα να τα αλλάξει και να επιβάλει τους όρους της δικής του πολιτισμικής αντίληψης.

Στο ζήτημα αυτό της πολιτισμικής απελευθέρωσης του λαού ως πρωτοβουλία νέας αριστεράς υψώνουμε την φιλοσοφία ενάντια σε κάθε δογματική επισκίαση, θρησκευτική, πολιτική, αισθητική, ηθική ή ψευτοεπιστημονιική.

Κηρύττουμε ολοκληρωτικό πόλεμο στην παλαιά τάξη με στόχο την ριζική αναθέσμιση της κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα.

Λουκάς Σταύρου