Η πληρωμένη σιωπή των αντιομοσπονδιακών

Οι λεγόμενοι αντιομοσπονδιακοί πάσης αποχρώσεως που δήθεν υπερασπίζονται την ύπαρξη της κυπριακής δημοκρατίας, τηρούν άκρα σιγή στην προδοσία που διέπραξε η κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου με την άρση της εμπολέμου καταστάσεως και το διπλό δημοψήφισμα με την συμμετοχή των εποίκων, πράξεις που εγκαινίασαν την πορεία εμπράγματης διευθέτησης του κυπριακού, δια της αναβάθμισης του κατοχικού μορφώματος.

Η σιωπή όλων αυτών που συνωθούνται στα μνημόσυνα και παριστάνουν του υπερπατριώτες είναι στην ουσία συναίνεση στην πορεία εμπράγματης διευθέτησης που διαπερνά και τις συνομιλίες οι οποίες θα οδηγήσουν σε αυτό που ο Εσπεν Έιντε αποκαλεί δεύτερη φάση, δηλαδή στην κατάθεση της νέας πρότασης Ακιντζί-Αναστασιάδη σε δύο δημοψηφίσματα.

Εάν οι αντιομοσπονδιακές ομάδες έθεταν ξεκάθαρα στην συνείδηση του λαού την προδοσία της κυβέρνησης Τάσσου Παπαδόπουλου θα είχε αναχαιτισθεί τόσο η πορεία εμπράγματης διευθέτησης όσο και η ενδοτική γραμμή στις συνομιλίες.

Οι αντιομοσπονδιακοί που γλύφουν το σύστημα και σκεπάζουν τις προδοσίες του είναι συνένοχοι της καταστροφικής πορείας και θα είναι επίσης συνένοχοι όταν θα φτάσουμε στην δεύτερη φάση του νέου διπλού δημοψηφίσματος με την συμμετοχή των εποίκων που θα οδηγήσει στην τρίτη φάση ( Αν κερδίσει το Ναι ) “της εφαρμογής με ξεκάθαρο συνταγματικό έλεγχο” καθώς λέει ο Έιντα ή στην διεθνή αναγνώριση του κατοχικού μορφώματος ( αν επικρατήσει το ΟΧΙ).

Δεν είναι τυχαίο που οι διάφορες αυτές υπερπατριωτικές ομάδες χρηματοδοτούνται από το ίδιο το σύστημα , κάτω από το τραπέζι , μέσα από τα ταμεία των διαφόρων θεσμών του.

Πληρώνονται για την σιωπή τους.

Λουκάς Σταύρου