Η αμερικανοσιωνιστική αρπακτικότητα
Τα συστήματα ισχύος των αμερικανοσιωνιστών στηρίζονται σε δύο πυλώνες. Ο ένας είναι η ανηθικότητα της αρπαγής και ο άλλος είναι ο μηχανισμός του πολέμου.
Ο μηχανισμός του πολέμου στηρίζεται με την σειρά του σε θεσμούς εξουσίας και οικονομικής οργάνωσης που να αναπαράγουν και να εξωθούν την ανάγκη της βίας.
Αυτό είναι το γνωστό καπιταλιστικό μοντέλο των εταιριών που λειτουργούν ως απρόσωποι μηχανισμοί που αποσκοπούν στο κέρδος χωρίς ηθικά έρματα.
Ουδόλως ενδιαφέρει αυτούς τους μηχανισμούς αν η επιδίωξη του κέρδους πρέπει να διέλθει μέσα απο εκατόμβες θυμάτων ή μέσα απο την καταστροφή του περιβάλλοντος.
Εδώ επαληθεύεται μια απο τις αρχές της κλασικής οικονομίας ότι όλοι οι άνθρωποι επιδιώκουν το κέρδος.
Τι γίνεται όμως εάν αυτή η επιδίωξη ξεπερνά κάθε ηθική αρχή;
Η απάντηση είναι ο ιμπεριαλισμός.
Τα αποικιοκρατικά συστήματα ισχύος που σήμερα αντιπροσωπεύονται απο το αμερικανοσιωνιστικό σύστημα αρπαγής παράγει ένα τύπο ανθρώπου που εκδηλώνει ακραία ανηθικότητα και κτηνωδία.
Τούτο εξηγείται απο την θεωρία μου της κοινονιοικονομίας ως συστήματος ισχύος που ανάλογα με την πολιτισμική ποιότητα αυτού του συστήματος διαπλάθει και τον σχετικό τύπο ανθρώπου ή τύπο κοινωνίας.
Φανερώνεται επίσης ότι ο φυσικός άνθρωπος αντικαθίσταται απο τον κατασκευασμένο άνθρωπο δηλαδή απο ένα τερατούργημα των συστημάτων ισχύος.
Ο κατασκευασμένος άνθρωπος της δύσης είναι ένα θρησκευόμενο αρπακτικό και δολοφονικό κτήνος.
Όταν λοιπόν λέμε ότι ανήκομεν στη δύση σημαίνει ότι αποδεχόμαστε και βιώνουμε αυτό τον κατασκευασμένο κτηνώδη τύπο ανθρώπου.
Το συμπέρασμα είναι πρώτον ότι στο βάθος όλων των συστημάτων ισχύος πρέπει να εξετάζεται η ηθική και πολιτισμική τους θεμελίωση και δεύτερο ότι αυτός πόλεμος των αμερικανοσιωνιστών είναι πόλεμος αρπαγής που αποσκοπεί στην επαύξηση του κέρδους και της στρατιωτικής ισχύος τους σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η νίκη τους θα είναι η οριστική ήττα του ανθρώπου και η επικράτηση του κτήνους.
Μια πορεία αποτυχίας του ανθρώπινου είδους.
Λουκάς Σταύρου